Lucien Bulabula
Republiek van Congo


Dag beste vrienden,
 
Ik heet Lucien Bulabula en ik ben 21 jaar. Er zijn in mijn familie 4 jongens en 2 meisjes. Ik ben de jongste. Ik ben volkomen doof. Ik ben de enige in de familie die doof is. Mijn vader heeft wat gezichtsverlies.
 
Mijn familie is arm. Ik woon bij mijn zus Jose. Ze houdt erg veel van mij en moedigt me aan om te studeren.. Ik zit in de hoogste klas van een middelbare school doven die heet "Espoir des sourds" (Hoop voor Doven) in de democratische republiek van Congo. Mijn hoofdvak is in pedagogie want in de toekomst zou ik graag les willen geven aan doven. Sinds januari werk ik met een koor dat bestaat uit 8 mensen, die allemaal doof zijn. Onze dominee is ook doof. Hij heet Botanyi Kamonyo. Hij houdt van Jezus. Hij leert ons gebarentaal en hoe te preken in onze dove gemeenschap. Zijn vrouw is ook doof. Samen runnen zij de school (onze dominee is tevens de directeur van de school). Ik hou erg veel van Jezus. De dominee dringt er bij me op aan dat ik aan een bijbelschool ga studeren of aan een universiteit voor doven, wat het ontbreekt aan mijn school voor de mogelijkheden daarvoor. Ik vraag je om voor mij te bidden, want afgelopen jaar ben ik gezakt voor het nationale examen en ik kreeg geen middelbare school diploma. Maar desalniettemin houdt God toch van mij. Het mondelinge gedeelte ga ik binnenkort nog eens doen. Het is best wel moeilijk. Bid maar veel voor ons.
In de eerste klas van onze middelbare school zijn 7 leerlingen, 4 jongens en 3 meisjes. Ze zijn allemaal van het christelijke geloof en zouden graag willen corresponderen. Hier zijn een paar namen: Kanku Papy, Geleme Bigoyo, Rene Awoyo, Muhamadi en Lumba. Ik zal je een foto van ons sturen. Awoyo is doof en blind, maar niet helemaal. Muhamadi is een beetje doof en Lumba kan horen. Hier in de Congo zijn geen scholen voor mensen die en doof en blind zijn.